Het Japanse 'National Resilience Infrastructure Plan' van 20 biljoen yen is in feite een vijfjarig bouworder met het stempel van Tokio, waardoor elk bedrijf in de toeleveringsketen van elektrisch gereedschap een gegarandeerde bodem in de vraag krijgt.

De regering keurde een recordbegroting van 122,3 biljoen JPY goed voor het boekjaar 2026, een stijging van 6,2% op jaarbasis en de grootste in de geschiedenis van het land. Binnen die begroting legt de richtlijn om tussen boekjaar 2026 en 2030 meer dan 20 biljoen JPY uit te geven aan rampbestendige infrastructuur de meerjarige vraag vast naar alles van graafmachines tot slagsleutels.

Belangrijker nog is dat Mordor Intelligence, een marktonderzoeksbureau, voorspelt dat de Japanse bouwsector zal groeien tot 709 miljard JPY tegen boekjaar 2031, met een samengestelde jaarlijkse groei (CAGR) van 5,1%, gestimuleerd door halfgeleiders, energie-efficiënte renovaties en veerkrachtprojecten.

Voor Makita, de dominante Japanse fabrikant van elektrisch gereedschap die snoerloze boren, slagschroevendraaiers en tuinmachines naar meer dan 50 landen exporteert, is dit infrastructuurmandaat een structurele rugwind die voor het komende half decennium in de orderboeken verankerd is.

Yen maskeert terugval

Makita behaalde een omzet van 777,6 miljard JPY in het boekjaar 2026, een stijging van 3,2% op jaarbasis ten opzichte van 753,1 miljard JPY het jaar daarvoor.

Maar wie dieper kijkt, ziet dat de headline-groei in toenemende mate hol oogt. Filter de waardevermindering van de yen met 3,7% eruit (wat resulteerde in 23,3 miljard JPY aan winst) en de geconsolideerde omzet steeg in lokale valuta met slechts 0,2%. Bovendien daalde de afzet in eenheden met 2,7% naar 29,8 miljoen stuks, vergeleken met 30,6 miljoen eenheden in de voorgaande periode. Dat is een bedrijf dat minder gereedschap verkoopt tegen hogere prijzen aan een krimpende kopersgroep, verhuld door een meewerkende valuta.

De operationele winst daalde met 2,2% op jaarbasis van 107 miljard JPY naar 104,7 miljard JPY, wat duidt op margedruk ondanks de omzetgroei. De krimp van de operationele marge van 14,2% naar 13,5% gaf aan dat de stijgende kosten, met name de verkoopkosten en algemene beheerskosten die sprongen van 164,4 miljard JPY naar 179,3 miljard JPY (+9,1% op jaarbasis), het vermogen van het bedrijf om efficiëntieverbeteringen door te voeren overtreffen.

De winst toerekenbaar aan de aandeelhouders bleef nagenoeg vlak op 79,4 miljard JPY, een stijging van slechts 0,1% op jaarbasis, wat suggereert dat operationele uitdagingen de omzetstijgingen tenietdoen.

Of Makita haar prognose voor boekjaar 2027 van 820 miljard JPY aan omzet (+5,5% op jaarbasis) kan omzetten in reële volumegroei, en niet slechts in yen-rekenkunde, zal de test zijn die een echt herstel onderscheidt van een valuta-illusie.

Waardering verliest lading

Met een koers van 5.741 JPY is Makita de afgelopen 12 maanden met 34,4% omhoog gesprint, maar staat nog steeds 6,3% onder de top van 6.130 JPY van de afgelopen 52 weken. De rally was indrukwekkend, maar het onvermogen van het aandeel om het hoogste niveau vast te houden, suggereert dat de markt er niet volledig van overtuigd is dat het winstverhaal standhoudt zonder de rugwind van de yen.

De verwachte koers-winstverhouding (P/E) bedraagt 18,5x op basis van de geschatte winst voor boekjaar 2027, een lichte korting ten opzichte van het driejarige historische gemiddelde van 20x. Dit verschil van 1,5 punt wijst erop dat de markt gedeeltelijk krediet geeft voor het herstel van de marges, maar de volledige waardering achterhoudt totdat de volumegroei in harde valuta terugkeert.

Ondanks een marktkapitalisatie van 1,5 biljoen JPY (9,4 miljard USD), lijkt het potentieel voor een herwaardering van het aandeel vanaf dit punt bescheiden.

Negen van de dertien analisten geven een 'Buy'-advies tegenover vier 'Holds', met een gemiddeld koersdoel van 6.179,3 JPY, wat slechts 7,6% opwaarts potentieel impliceert vanaf de huidige niveaus. Een stijging van 7,6%, zelfs terwijl de meeste analisten 'kopen' zeggen, is nauwelijks enthousiast te noemen.

Met andere woorden: de snelle winsten door de herwaardering van het aandeel liggen al achter ons. Vanaf hier zeggen analisten eigenlijk dat beleggers waarschijnlijk een gemiddeld marktrendement zullen behalen terwijl ze wachten op hogere volumes om de winsten te rechtvaardigen die de zwakkere yen al vooraf heeft geleverd.

Op de laatste dampen?

De groeimotor van Makita draait op valuta, niet op verbranding. De depreciatie van de yen bezorgde het bedrijf een flatterende omzetboost; haal dat weg en de omzet bewoog nauwelijks. Op het moment dat de yen aansterkt, verdampt het hele omzetverhaal en blijft de directie zitten met een bedrijf dat in volume is gekrompen.

Dan is er nog de kostensluip: de uitgaven zwellen sneller aan dan de omzet, terwijl de marges krimpen. Vanaf dit punt hangt het rendement minder af van het bouwprogramma van Tokio en meer van de vraag of Makita meer gereedschap kan verkopen, en niet alleen duurder gereedschap, aan kopers die momenteel afhaken.