Het klopt dat de olieprijs in de afgelopen twaalf maanden somber oogde. Maar dit heeft de resultaten van de Amerikaanse supermajor niet buitensporig geschaad, omdat het bedrijf zich goed had ingedekt tegen dat scenario. Per saldo laat het segment exploratie en productie slechts een bescheiden terugval van de winstgevendheid zien.
Exxon keert in 2025 zo'n 38 miljard dollar uit aan zijn aandeelhouders, waarvan 20 miljard via aandeleninkopen - inkopen die het aantal uitstaande aandelen echter nauwelijks doen dalen, omdat ze enkel dienden om de verwatering door de overname van Pioneer vorig jaar op te vangen - en 18 miljard via dividenden.
Dat is min of meer hetzelfde als in 2024, en in beide gevallen meer dan de door de groep gerealiseerde winst - of men nu kijkt naar het boekhoudkundige resultaat of naar de vrije kasstroom. Vandaar twee opeenvolgende forse gaten in de kaspositie, het eerste van 8 miljard dollar in 2024, het tweede van 12 miljard in 2025.
Moet men zich zorgen maken over die dynamiek nu het aandeel een historisch hoogtepunt bereikt en de beurswaarde de symbolische drempel van 600 miljard dollar nadert? De vraag stelt zich, want Exxon wordt momenteel gewaardeerd tegen multiples van winst en eigen vermogen die aan de top staan, en met een dividendrendement dat op het laagste punt ligt.
Eind 2024 wezen wij in Exxon Mobil Corporation: Babylonische vooruitzichten erop dat de grote speler zich ertoe had verbonden om tussen 2025 en 2030, bovenop de reguliere dividenden, 165 miljard dollar aan zijn aandeelhouders uit te keren. Die toezeggingen - waarop het inmiddels moeilijk terugkomen is - zijn potentieel riskant in een sector die blootgesteld blijft aan krachtige conjuncturele onzekerheden.
Enkele jaren geleden was het precies zo'n scenario dat bij Boing een neerwaartse spiraal in gang zette, die het bedrijf vervolgens aan de rand van faillissement bracht.
