Valuta's: Invoerrechten, akte 2

De aandelenmarkt consolideert omdat het leiderschap verschuift. De dollar houdt stand omdat de Fed (nog) niet draait. De yen aarfelt omdat de wereldwijde stress niet doorzet. Maar de vertragende desinflatie en de rotatie van kapitaalstromen wijzen op één ding: het tweede deel van de cyclus zal selectiever zijn, internationaler, en minder geconcentreerd op de Amerikaanse mega-caps. Met andere woorden, de cyclus keert niet om, hij transformeert.

De macro-economische reeks van de afgelopen week heeft één essentieel punt verduidelijkt: we staan niet aan de vooravond van een recessie, maar we bevinden ons ook niet langer in een fase van euforische expansie. De cyclus vertraagt, de desinflatie pauzeert, en de wereldwijde rotatie van kapitaalstromen wordt de belangrijkste motor van de markten.

Sinds enkele maanden leefde de markt volgens een eenvoudig scenario: solide groei, dalende inflatie, twee renteverlagingen vanaf juni. De PCE-cijfers maken deze vergelijking nu complexer. Terwijl de meeste inflatie-indicatoren wezen op een geleidelijke terugkeer naar 2%, verraste de favoriete graadmeter van de Fed met een stijging. Geen explosie. Geen terugkeer van de inflatie. Maar voldoende om de lineariteit van het scenario te doorbreken. Dit verandert alles. De Fed heeft geen haast meer om in te grijpen. De reële Amerikaanse rente blijft hoog. De markt begint in te prijzen dat de eerste verlaging later zou kunnen plaatsvinden — of zelfs de enige zal zijn.

Terwijl beleggers de Fed nauwlettend in de gaten houden, vindt de structurele transformatie elders plaats. Kapitaalstromen verlaten geleidelijk de Amerikaanse mega-caps om zich te heroriënteren naar:

• small & mid caps,
• value-aandelen,
• internationale markten,
• opkomende markten.

Er is dus sprake van een herverdeling van de kaarten, niet van de vorming van een markttop. Wat betreft de juridische beslissing over de invoerrechten: deze neemt de commerciële onzekerheid niet weg. De spanningen tussen Iran en de Verenigde Staten houden een energierisicopremie in stand. Het handelstekort blijft enorm ondanks de douanebarrières. De politieke ruis verhindert een duurzame daling van de volatiliteit. De dollar stijgt niet om structurele redenen. Hij stijgt deels uit reflex en omdat de Fed de rente niet verlaagt. Dat is een cruciaal nuanceverschil.

Technisch gezien houdt de 96.48 op de Dollar Index nog steeds stand, maar de 98.00 wordt moeizaam doorbroken. Het scenario van een herstel van de greenback blijft dus fragiel. Tegelijkertijd houden we de weerstand op 1.1920/60 voor de EURUSD in de gaten om het scenario van een consolidatie richting de 1.1573 in eerste instantie te handhaven. Een breuk van de 1.1730, het equivalent van de 98.00 op de DXY, zou de bearish overtuiging moeten versterken.